Polisi Anlamak

Garip anam;

Sana dökeyim içimi dinle beni. Dilim döndüğünce polisi anlatacağım sana anla beni anacım anla ki sende anlat başkalarına.

Polis… Anlatmaya ne kalemlerin ne de sözlerin yetmediği en büyük kelimelerden biri işte. Kendinden önce etrafındakileri, vatanını, milletini düşünen insan topluluğu. Zalimin zulmüne karşı mazlumun yanında, haksızın gücüne karşı haklı olan masumu bulmaktır polisin anlamı. Ana Polis demek Türk Polisi demek namus demektir, şeref demektir, vatanını gözünü yumarak emanet edebilmek demektir.

Polisler huzurla yaşayabilmek ve yaşatabilmek için oluşmuş etten duvarlardır. İşte bu yüzden polisi anlamak polisi sevmek sadece senede bir defa 10 Nisanda alkışlamak değil, polisi sevmek bir hafta köşe yazılarında polis sorunlarını yazmak değil, polisi sevmek ben polisi seviyorum demek hiç değildir. Gerçek sevmek ‘Kolum bacağım kopsa da milletimin canı için her şeyim feda.’ diyen polisi anlamaktır. ‘Namerde izin vermek mertliğime sığmaz.’ diyen Türk Polisini taşlamamaktır.

Polis de insan evladıdır anacım. Çocuklarının babası, eşlerinin kocası, analarının kuzularıdır. Diğer insanlardan tek farkları hayatlarındaki öncelikleridir. Ana polis yakınlarından çok amirlerinden gelecek emirlere bağlıdır. Sevdası önce vatan topraktır sonra ana ile yardır. Polisin en güzel kıyafeti beresi, kamuflajlarıdır. En lüks evi altı şube, üstü koğuşlardan oluşan karakollardır. En güzel kokusu yazın o yakan sıcakta görev dönüşü meltem rüzgârlarına karışan ter kokusudur. Son model arabası tanglar, panzerlerdir. Polis de huzur ister ana mutluluk ister. Şarjöre çiçek sürüp, barış saçar etrafına. Gücünü halktan alır çünkü kendiside halktandır.

Polis olmak gurur vericidir, onurludur. Ama bir o kadar zordur da. Polis evlenir balayında bile telefonu elindedir işleri aksamasın diye, eşi hamile olur geceleri korka korka bekler eşini bunu bildiği halde nöbeti vardır gelemez yanına. Böyle geçen hamilelikten sonra eşi doğum yapar. Bebeğinin yanında kalamaz, kara kara düşünerek olayların içinde bulur kendini. Polis olmanın, bu kutsallığı taşımanın farkındadır biricik anam ama üzülür o da etten kemikten oluşan insandır işte.

Her gün giyip üniformasını çıkar evden, gecesi gündüzü belli değildir. Birde geride bıraktıkları vardır. Çocukları, eşleri, anaları… Polis evden çıkar ardından dualara başlanır akşama tekrar eve kavuşabilmesi için. Sürekli bir kuşku içinde yaşarlar acaba yürüdüğüm yolda bana bir pusu kuruldu mu diye. Ama gözü kara devam eder yoluna. Görevine korkusuzca gider çünkü görevden geri durmak içine sinmez kahraman polisin.

Günümüzde vurun abalıya lafını vurun formalıya diye tercüme edip polisi taşlayıp, küçücük çocuklara dahi taşlatanlar anlayamamışlardır işte polisi. Çıkan bir olayda polisi taşlarken yanlışlıkla kendine taş gelen vatan hainine yine polisler yardım edip dayan kardeşim deyip o kansızlara kanını veren yine adam yerine insan yerine koymadıkları polisler değil midir? Polis hiç hak etmiyor ana. Huzur için millet için çocuğunu, sevdiğini gözü yaşlı bırakıp şehit olan polisin yaptığı mücadele suç mudur? Hak değil midir insanlığa hizmet etmek? Nasıl anlayacak vicdanlarını yitirenler bunu ana.

İşte böyle garip anam. Canları hep tehlikede olduğu için en çok onların ihtiyacı var sevilmeye, anlayışa. Taş, sopa değil de bir gülümsemeye ihtiyaçları var. Canım anam ben hep dua ediyorum onlar ve onların geride bıraktıklarına. Sende dua et nolur. Vatan hainlerinin, kan kokan insanların yüzü gülmesin. Allah devletimize zeval vermesin. Polis hep olsun, polis hep var olsun ana dua et ki polise zarar gelmesin, yok olmasın ve vatan sağolsun anam vatan sağolsun.